پست 15 : جهت ارواح ایشان

این پست صرفا جهت اینه که پست قبلی سرسبد وبلاگم قرار نگیره. نه اینکه از نوشته های قبلیم پشیمون باشم نه اما خب اینجوری بهتره و خودم میدونم چرا و همین کفایت میکنه.

به شدت از کامنتای تبلیغاتی بیزار شدم. یعنی یه انسان پیدا نمیشه بیاد اینجا بگه به به یا بگه اه اه. یعنی اینجا هم سکوت. ای توو روحش....

توی وبلاگ دیگه ای که دارم یکی که پا شده اومده میگه فلانی از تهران هستم و اینم شمارم .. یعنی دلم میخواد فقط یه بار دیگه یه نفر دیگه همچین کاری کنه اونوقت منم با بی تفاوتی شمارش رو توی یه پست اختصاصی علنی میکنم.یعنی من اینقدر بیچاره شدم.. ای خدا چرا با من اینکارو میکنی . تو که میدونی اوضام چجوریه. دیگه این روزا اون روزای سابق نیست. به ندرت پیش میاد که حوصلم سر جاش باشه. آخه تو دیگه چرا عزیز دلم... اوففففففففف